สิ่งที่ตั้งใจ

หนูไม่ใช่ความบังเอิญ หนูเป็นสิ่งที่พ่อแม่ตั้งใจ 3ปีหลังแต่งงาน เก็บหอมรอมริบ เล่นแชร์ ตั้งแชร์ ทำบัตรเครดิต ทำงานหามรุ่งหามค่ำ พอมีหน้ามีตามีความเป็นอยู่ที่ดีระดับนึง เราคิดว่าพร้อมแล้วที่จะมีหนู เราตั้งในว่าจะต้องเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด ทั้งพ่อและแม่มาจากครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวย ใช้จ่ายอย่างประหยัด โดยมีพ่อแม่เป็นตัวอย่าง ยิ่งทางแม่จะเรียนว่าขาดแคลนเลยก็ว่าได้ แม่ต้องทำงานตั้งแต่อายุน้อย อยากเรียนแต่ก็ต้องหยุดเรียนเพราะไม่มีเงินส่ง แค่มีโอกาสสอบชิงทุนเพราะเรียนเก่ง แต่ก็ต้องพลาดเพราะไม่มีเงินไปสอบ เพราะตาไม่ส่งเสียหลังจากแยกทาง ด้วยเหตุผลที่แต่ละคนเคยพบมา เราจึงตั้งในว่าจะต้องเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด ทดแทนสิ่งที่เคยขาดแคลนให้กับลูก ตั้งใจว่าจะมีลูกคนเดียวเพราะกลัวว่าหากมีหลายคนจะเลี้ยงดูได้ไม่ดีพอ เหมือนที่เคยเป็นมา ..หนูจงภูมิใจเถิดว่าหนูเกิดมาจากความตั้งใจ จากความรัก เติบโตขึ้นมาด้วยความรักความทุ่มเทของพ่อแม่ (ของแม่มากกว่า) เพราะแม่ยอมเสียสละออกจากงานในขณะที่กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง แม่ออกจากงานตั้งแต่คลอดหนูจนครบกำหนดลาคลอด ก็ยื่นใบลาออกต่อเพื่อออกมาเลี้ยงหนูโดยพ่อเป็นคนที่ทำงานคนเดียว เราเลี้ยงดูหนูอย่างดีที่สุดก็ว่าได้ ถึงหนูจะแพ้นมที่ีเค้าใช้กันทั่วๆไป เราก็หานมที่หนูไม่แพ้ ราคาจะแพงกว่านมปกติค่อนข้างมาก หนูเป็๋นเด็กที่ใครๆก็รู้จักในละแวกนั้น ใครๆก็อยากอุ้ม สะอาด น่ารักใช้เสื้อผ้าดีๆ แพงๆ สมัยนั้นอองฟองเป็นยี่ห้อที่แพงสำหรับคนทั่วไป แต่หนูใช้ แม้แต่ขวดนมหนูก็จะต้องน่ารักกว่าคนอื่นหนูทัดเทียมคนอื่นเสมอ ไม่ด้อยกว่าใครๆ
ในขณะที่พ่อแม่เริ่มมีปัญหาทางการเงิน จากการที่เราฝากท้อง - คลอด หนูในโรงพยาบาลที่ดีที่สุด โรงพยาบาลรามคำแหง ขึ้นชื่อว่าเป็นโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดแห่งหนึ่ง ถึงจะแลกมาด้วยราคาที่แพงก็ตาม ด้วยความหวังว่าหนูจะต้องปลอดภัย เราเตรียมเงินไว้พอใช้จ่ายระดับหนึ่ง ...แต่สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ..
 7 วันสำหรับแม่ในโรงพยาบาลรามคำแหง แต่ 20 วันในตู้อบทารกสำหรับหนู แต่ละวันมันผ่านไปอย่างช้า...มาก มันเป็นเวลาที่ทรมานใจที่สุด สำหรับบางวันที่พยาบาลบอกว่าหนูอาการดีขึ้นพ่อกลับมาบอกแม่ด้วยกำลังใจที่เต็มเปี่ยม ...แต่บางวันที่พยาบาลกระซิบบอกว่าอาการหนูแย่ลง...เย็นตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้ามันเป็นแบบนี้นี่เอง ...พ่อนั่งรถเมล์กลับบ้านด้วยใจที่ไม่อยากให้ถึงบ้านเลย เพราะไม่รู้ว่าจะบอกแม่อย่างไร อาการเจ็บแผลของแม่ก็ทรมานอยู่แล้ว แต่ก็ต้องบอก ..............ใช่ ต้องบอก ....
ไม่ใช่เฉพาะ พ่อ-แม่ ที่ทุกข์ใจ ปู่-ย่า ยาย น้าเล็กทุกคนต่างหาวิธีต่างๆ บนบาลศาลกล่าว ทุกที่ที่เคารพ ย่าไปบนเจ้าพ่อพลิ้ว ไปหาหมอดู หมอดูบอกให้ขอหนูกับพระพรหม..เพราะหนูเป็นลูกพระพรหม..มาเกิด
และพระพรหมอยู่ที่ไหนล่ะ ที่เดียวที่ใหญ่ที่สุดคือท่านท้าวมหาพรหมเอราวัน ..นั่นแหละต้องเป็นที่นั่น..ที่เดียวเท่านั้น...รออะไรล่ะรีบไปเลย..กลางหัวหนูน่ะแหละสัญญลักษณ์..โดนดีดมาจากสวรรค์....ทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้มาง่ายๆ พิเศษ ...Special..จริงๆ

happybirthday2560

จดหมายถึงลูก ฉบับวันที่ 15พย 2560

ใกล้วันเกิดลูกแล้ว ปีนี้อยากให้ของขวัญมั่ง ปกติก็ไม่เคยให้เป็นชิ้นเป็นอันได้แต่รวมกับแม่ พอมาปีนี้อยากให้ เอ..ให้อะไรดี คิดว่าจะให้ตุ๊กตา เห็นหนูชอบ ลองเข้าไปหาในลาซาด้า คิดว่าสั่งวันนี้ก็คงพอจะทันวันเกิดพอดี เปิดหาซะหลายรอบไม่รู้จะซื้อแบบไหน ตังก็ไม่ค่อยมี ไอ้ที่สวยๆก็แพง ไอ้ที่ถูกหน่อยก็ไม่น่ารัก อีกอย่างหนูก็มีซะเยอะแยะ ของนอกก็น่ารักแลนุ่มๆดี แพงหน่อยก็พอซื้อได้ พอกดสั่งมันไม่ทันน่ะสิ ต้องอีกหลายวันเกือบครึ่งเดือนหรือกว่าถึงจะถึงเมืองไทย เอ...เอาไงดีวะ คิด..คิดไปคิดมา ทำเองดีกว่า อยากทำอะไรที่มันพิเศษหน่อย มีชิ้นเดียว ไม่ซ้ำใคร มีความหมาย จะเย็บหมอนให้หนูดีไม๊ แต่ก็ติดตรงฝีมือพ่อมันดีซะด้วย เบี้ยวๆบูดๆ อย่าเลยเดี๋ยวหนูจะอายเค้าซะเปล่าๆ
     อืม..พ่อเองก็ทำกรอบรูปทุกวัน ทำกรอบรูปให้หนูดีไม๊ ใส่รูปหนูเอง เข้าท่านะ แต่มันต้องพิเศษ แล้วก็หนูใช้ได้ (รึไม่ได้ก็ไม่รู้) คิดร่างแบบในหัว เอาอะไรทำดีหว่า ไม่กรอบมันก็ธรรมดาไป เค้าทำขายร้านกิ๊ฟช๊อบสวยๆตั้งเยอะแยะ .........................เอาวะ ทำมันตั้งแต่เริ่มเลยดีกว่า ทำด้วยใจนี้แหละ ลองดูไม่เคยทำซะด้วย หาไม้สวยๆหน่อย มาตัดเอาเลย ทำให้มันเป็นแบบไม้กรอบรูป แบบที่มันพอดูได้หน่อย เซาะร่องซะ เอาแบบไม่เหมือนใครล่ะ ลงมือทำเลย
   อืมก็พอได้นะ ไม่เลว แต่กรอบสี่เหลี่ยมมันก็ธรรมดาไป แถมมุมมันคมด้วย เดี๋ยวทิ่มมือหนู ต้องลบมุมซะ เอาให้มันมนๆ ลื่นๆ ทำไปทำมาก็ได้ออกมาแบบนี้แหละ...

16พย2560
ทำกรอบต่อ เมื่อวานได้กรอบไปแล้ว วันนี้ใส่กระจก ใส่ฝาหลัง
เอ ..มันน่าจะมีอะไรๆซะหน่อยของพิเศษสำหรับคนพิเศษ

17พย. 60
วันนี้ทำต่อ พ่นแล็คเกอร์ซะหน่อยจะได้ดูสวยๆ เห็นลายไม้ชัดๆ  พ่อแล้วก็ขัดให้ลื่นๆ แล้วก็ทำไม้ปิดหลังใส่ขาตั้งก็เสร็จ
แล้วไปทำรูปดีกว่า หารูปไหนดีนะ เอารูปรับปริญญาแล้วกัน มันจะได้แสดงถึงความสำเร็จของหนู พ่อ-แม่ส่งหนูถึงฝั่งขั้นนึงแล้วนะ ก็ขึ้นอยู่กับหนูเองจะก้าวต่อไปอีกไม๊ยิ่งสูงก็ยิ่งดีกับตัวหนูเอง เพราะสังคมสมัยนี้อยู่ยากขึ้นทุกวัน

18พย60
ทำรูปไว้ตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้ก็เลยจัดการทำกรอบให้เสร็จพร้อมทั้งใส่รูปซะให้เรียบร้อย แต่ยังห่อไม่ทัน เดี๋ยวพรุ่งนี้ห่อซะให้เรียบร้อย กะว่าตอนเย็นพรุ่งนี้จะปั่นเอาไปให้หนูที่ รพ. แต่หนูบอกว่าอาจจะมาก็เอาไว้ให้เองเลยก็แล้วกัน
ปีนี้หนูก็เลยเบญจเพศแล้วนะ สิ่งใดที่เค้ากลัวกันตอนเบญจเพศก็น่าจะผ่านไปแล้ว ช่วงเวลาที่แรงๆในวัยของเราก็น่าจะผ่านไป ต่อไปนี้ก็น่าจะStable ขึ้น ยังไงก็cool down ลงบ้างนะ เป็นผู้ใหญ่ขึ้น ทำสิ่งใดก็จงจำไว้ว่า "คิดดี ทำดี พูดดี" สมัยนี้น่าจะเพิ่ม "เขียนดี" ลงไปด้วยเพราะเรามักจะใส่status กันแรงๆ ใช้คำที่มันแรงๆ ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร อ้ายอีมึงกู คำด่าสารพัดจะหามากล่าวกัน ยังไงก็ลดๆลงบ้างนะ การใช้คำสุภาพที่ให้ความหมายตรงน่าจะใช้แทนได้ดีอยู่ ยังไงก็คิดว่ามีคนอื่นเห็นข้อความที่เราโพสต์เสมอ นอกจากคนที่เราตั้งใจจะว่าเค้าแล้วน่ะ....พ่อบ่นอีกแล้ว ..น่าเบื่อนะ...
    เอาละขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ช่วยดลบันดาลให้หนูมีความสุข มีสมองที่ปลอดโปร่งแจ่มใส มีสติที่จะคิดทำสิ่งใดก็ตามที่หนูคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดี ที่ทำให้ก้าวหน้า จงอย่าหยุดก้าว ..เมื่อหยุดนิ่งก็เท่ากับมันเป็นอดีตไปแล้ว..ขอให้หนูมุ่งไปข้างหน้า ไม่ต้องเหลียวกลับมา พ่อแม่ยังอยู่ที่เดิมเสมอ ทำตัวเองให้มีความสุข พ่อแม่ไม่เคยอิจฉาหนูเมื่อหนูมีความสุข วันใดที่ไม่มีความสุข วันใดที่หนูไม่มีใครแล้วค่อยคิดถึงพ่อแม่ ชีวิตมันต้องเดินต่อไป ..พี่ตูนเค้าบอก...บางครั้งหนูอาจคิดว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจ พ่อแม่ไม่รู้เรื่อง ทำไมโง่กันจัง ล้าหลังจัง ไม่แปลก..ทุกคนเคยผ่านจุดนี้มากันแล้วทั้งนั้น พ่อแม่เคยผ่านมาแล้วทั้งนั้น โลกมันหมุนเป็นวงกลม วันนี้พ่อแม่ก็เหมือนมองอดีตที่ผ่านมาเท่านั้น เพียงแต่เรารู้ว่ามันจะหมุนไปไหนและจบที่ไหน เราก็แค่เป็นห่วงไม่อยากให้มันจบแบบที่เคยเป็นเท่านั้น อยากให้ลูกไม่ต้องเจอแบบที่เราเคยเจอ อยากให้ลูกไม่ต้องพลาดกับสิ่งที่เคยพลาด อยากให้ลูกเจอแต่สิ่งที่ดีกว่า ...แต่ทุกสิ่งย่อมเป็นไปตามกรรม..เอวัง..มีฝรั่งกล่าวไว้ว่า "ถ้าคุณไม่เคยถูกเกลียดโดยลูกๆของคุณเอง แสดงว่าคุณไม่เคยได้เป็นพ่อแม่" — Bette Davis ......เพราะพ่อแม่คือคนที่คอยห้าม คอยว่าคอยดุ คอยตีเรามาตั้งแต่เกิด ก็เพื่ออะไรเค้าเกลียดเราเหรอ เค้าบ้าเหรอ ...รักลูกที่สุด..ไม่มีวันเลิกรักได้เลย..สักวัน...